|
كنگره جغرافياي اول كه در سال 1941 در آنكارا برگزار شد، در پايان بررسي هاي طولاني خود تركيه را به هفت منطقه جغرافي تقسيم نمود. در بررسي هاي كنگره نامبرده ويژگي هاي مختلف جغرافيايي تركيه در نظر گرفته شد.
بدين صورت كه: اين كشور از سه جهت با آب دريا محصور است، در طول كناره هاي بلندش موازي با ساحل رشته كوه ها قرار دارند، قسمت مياني اين كوه ها كه در عين بلند بودن فراز و نشيب كمتري دارند تحت تاثير شرايط دريايي نمي باشند، بهمين خاطر اين وضعيت بين نوار ساحلي و مناطق مياني ازجنبه آب و هوايي، پوشش گياهي طبيعي و پراكندگي انواع مزارع تفاوت هايي ايجاد مي كند كه در نتيجه سيستم هاي مواصلاني و شكل خانه هاي اين مناطق نيز از آن متأثر مي شوند. و كنگره ياد شده با در نظر گرفتن اين ويژگي ها تركيه را به چهار منطقه ساحلي و سه منطقه مياني تقسيم كرده است.
از اين هفت منطقه، چهار منطقه اول نام درياي چسبيده به آن منطقه را گرفته اند:
(درياي سياه- مرمره، اژه و مديترانه)
سه منطقه باقيمانده نيز بنا بر موقعيت جغرافيايي شان در آناطولي نامگذاري شده اند:
(آناطولي مياني، آناطولي شرقي و آناطولي جنوب شرقي)
|