اولین موزه این منطقه تحت عنوان موزه باستان شناسی در سال 1925 به دستور آتاتورک در محل مدرسه دارالقرا که در فاصله سالهای 1575-1569 میلادی همزمان با مسجد سلیمیه توسط معمار سینان ساخته شده بر پا شد. شهر ادرنه در حدود 91 سال به عنوان پایتخت عثمانیها بوده و آثار تاریخی این خبطه اکثراً تحت تأثیر کاخ و حکومت توسط مردمان آن ساخته شده و از نظر اثرهای قوم شناسی بسیار غنی می باشد به همین علت لازم بود که در منطقه یک موزه دیگری بر پا شود و نهایت برای دومین بار در محل مدرسه دارالتدریس حیاط مسجد سلیمیه در سال 1936 باز شد. این موزه از کمک های مالی اداره کل اوقاف و وزارت آموزش ملی ترکیه بهره جسته و از موزه های آنکارا و استانبول انواع اثرهای تاریخی با ارزش به این موزه اهدا شده است. در سالهای اخیر، تعداد آثار موجود در این موزه بواسطه حفاریها، خرید و اهدا افزایش یافته است با افزایش تعداد‌ آثار این موزه لازم بود که یک موزه مدرن بزرگ بر پا شود و به دنبال همین امر در سال 1971 موزه قوم شناسی و باستان شناسی ادرنه به بهره برداری رسید. هم اکنون موزه دارالتدریس به عنوان موزه اثرهای دوره اسلامی به فعالیت خود ادامه می دهد.

 موزه قوم شناسی و باستان شناسی ادرنه بخش قوم شناسی: در سمت چپ ورودی، اثرهای نقره ای با نشان توغرا اهدایی یک شخص ادرنه ای ، یادگاریهای یک خانه ، قالی محراب مسجد سلیمیه و همچنین انواع گلیم های شارکوی متعلق به قرن 19 میلادی به نمایش گذاشته شده است. در ادامه این سالن انواع سکه های پادشاهان عثمانی، دفینه های کشف شده و سکه هایی که در حین قاچاق از این کشور دستگیر شده اند در درون ویترین های مجزا به ترتیب پشت سرهم قرار گرفته اند. از قسمتهای جالب سالن بخش نمایش اتاق عروس و ختنه می باشد. تخت ختنه بوسیله 22 قطعه بقچه زربافت درست شده است بر روی این تخت یک ملافه اطلسی متعلق به قرن هیجدهم پهن شده است. بر روی دیوار این اتاق در یک کمد گنجه ای که در اواخر قرن هفدهم در ادرنه ساخته شده است دیده می شود، در درون ویترین های سالن مرکزی، روکش استیلی متعلق به کاخ، جهاز قهوه، قاشق های ساخته شده از پوست لاک پشت دریایی، آفتابه های برنجی ، گلابدان ها، قسمت های مختلف قلیان بلوری و انواع لباسهای زنانه و مردانه ادرنه ای متعلق به قرن نوزدهم بر روی مانکن ها به نمایش درآمده است . همچنین کشوهای پول وابزارهای خط و صندوق ها داخل اتاق سالن دیده می شود. در سمت های راست و چپ بخش نرسیده به قسمت صنایع دستی ، پتویی که آتاتورک در حین سفر به ادرنه به همراه داشت و همچنین نقشه ای که ایشان در زمان جنگ بالکان از آن استفاده کرده بود در درون ویترین هایی به نمایش گذاشته شده است. در بخش صنایع دستی موزه وسایل آشپزخانه روستایی، قالی، گلیم، دستگاههای حصیربافی ، ابزارهای کفش دوزی ، و وسایل کشاورزی و یک فایتون در معرض دید قرار داده شده است. بخش باستان شناسی: در سمت راست ورودی موره لوح عکس ها و تصویرهای کار کاووشگری های تپه های باستانی منطقه که در فاصله سال های 1939-1936 به دستور آتاتورک صورت گرفته است و در سمت چپ هم نقشه مکانهای اسکان باستانیان در تاکیا دیده می شود. اثرهای سنگی به نمایش درآمده بر روی دیوار به سه بخش تقسیم می شود:

 1- کتیبه ها

 2- اجزا و تکه های معماری

 3- لوح ها مجسمه سفالی سر یک خانم از جمله اثرهای جالب موزه از نظر مدل آرایش گیسوان خانم ها از ایام قدیم تا به امروز محسوب می شود. در داخل ویترین اثرهای قاچاقی انواع اثرهای بدست آمده از قاچاقچیان به نمایش درآمده است . در داخل ویترین سند عبادت تراکیا یک لوح با تصویر سوارکار نظامی ماهر اهل تراکیا دیده می شود که بعد از مرگ چهره ربانی پیدا می کند. همچنین در طول دیوار انواع مجسمه های دوره روم باستان به نمایش درآمده است.

 در داخل 4 ویترین این موزه فسیل های متعلق به حیوانات مختلف که از حدود یک میلیون تا 35-30 میلیون سال پیش در منطقه می زیسته اند به نمایش گذاشته شده است. در داخل ویترین عمودی وسط سالن، تکه های سفالی دست ساز، تبرهای سنگی، آسیاب دستی تاج دار کشف شده از شهر ادریسیا واقع در پنج کیلومتری شمال غربی ادرنه که محل زندگی قوم ادریس تراک در قبل از تاریخ بوده است در معرض دید گذاشته شده است. آثار باستانی کشف شده از قبرهای حاجلی لار و آریالیک و تپه باستانی داشلی جا بایر در داخل ویترین های به همین نام به نمایش گذاشته شده است. در داخل یکی از ویترین های افقی وسط سالن ، سکه های تراکیای متعلق به پادشاهان هلنیستیک و در دیگری، انواع سکه های دوره بیگی دیده می شود. در داخل دو ویترین عمودی موزه، سکه های رومی و بیزانسی به نمایش درآمده است. در حیاط موزه تکه ها و اجزاهای معماری ، سرستون های بیزانس ، کورنیت ، ایون ایول در معرض تماشا قرار گرفته است. علاوه بر اینها در این موزه یک تخته سفالی مزین با تصاویر برجسته اسطوره ای متعلق به دوره روم باستان ، دولمن ها (نوعی قبر) آورده شده از روستای حاجلی لار وجود دارد: