•  مدیریت موزه برگاما- ازمیر
•  مدیریت موزه افس- ازمیر
• مدیریت موزه چشمه- ازمیر
• مدیریت موزه اودمیش- ازمیر
• مدیریت موزه تیره- ازمیر
• مدیریت موزه ازمیر

مدیریت موزه برگاما – ازمیر

مدیریت کل موزه ها و وقف های فرهنگی

موزه برگاما

در سال 1878 تحت مدیریت کارل هومان و کارل جونز در نتیجه حفاریهای باستانشناسی در برگاما و در حین کاوشهایی که در سالهای 1913-1900 در اکروپولده انجام گرفت جنب خانه المان امروز یک انبار موزه ساخته شد. این انبار یکی از دو انبار موزه باستانشناسی موجود ترکیه بشمار میرود. در اپی جنگ جهانی اول حفاریهای برگاما متوقف شد و در سال 1927 تحت مدیریت تئودور ویگاند مجددا از سر گرفته شد. در همان سال همزمان با حفاریهای آکروپول حفاری در آسسکلپدیون آغاز شد و بدیت ترتیب تعداد آثار بدست آمده افزایش پیدا کرد و نیاز به ساختمان موزه جداگانه افزایش یافت. در سال 1932 مارشال فوزی چاکماک سفری به برگاما کرد و با مسئله از نزدیک آشنایی پیدا کرد و پس از بازدید دستور ساخت یک موزه را صادر کرد. ایجاد موزه با همکاری مشترک ترکیه-آلمان طراحی شد و محل یک گورستان قدیمی که مکان امروزی موزه است انتخاب شد. هارولد هانسون و برونو مییر معماران این طرح پروژه ای را تهیه کردند که در پایان سال 1932 به اتمام رسید و بنا به درخواست فرماندار ازمیر کاظم دیرکین عملیات ساخت در سال 1933 آغاز شد. در تاریخ 13 ماه نیسان سال 1934 مصطفی کمال آتاترک از برگاما بازدید کرد و در حین بازدید مرکز بهداشتی و تندرستی در آسکلپیون از عملیات بنای موزه نیز بازدید کرد. ساختمان موزه برگاما در 30 ماه اکیم سال 1936 به اتمام رسید و توسط فرماندار ازمیر فضلی کولچ برای بازدی افتتاح شد.

ساختمان موزه در محوطه ای وسیع با با گالریهای دلباز و حیاطی بسیار بزرگ که در پشت ان سالنهای نمایش قرار داشت هماهنگی کامل با محیط اطراف ساخته شده بود. مکانهای نمایش حیاط برای نمایشهای باز مناسب بودند و آثاری در این مکان به نمایش گذاشته شد. در سال 1924 در ساختمان خانه مردم برگاما فعالیت موزه مردم شناسی و باستانشناسی آغاز شد و با این اقدام کارهای جدید به محل موزه منتقل شد. آثار مردم شناسی موزه پس از ساخت ساختمان دوقلو در سال 1979 برای ساختمان امروزی موزه خریداری شد. ساختمان دوقلو حیاط برای توسعه سالنهای نمایش به ان افزوده شد و دری از حیاط وردی برای آن ایجاد شد. در سمت دیگر موزه که خالی رها شده بود و قسمت پشت و جنب آن بعدها انبار آزمایشگاه عکاسخانه و آرشیو و سایر اضافه شد آثار موزه از دوره اولیه برنج تا دوره بیزانس از حفاریهای برگاما و اطراف بدست آمده بود. در میان یافته های اطراف نمونه هایی از مجسمه سازی پرگفامون و یافته های دوره پیتان و گرینیون و تراکوتهای دریایی توجه بیشتری را جلب میکرد. در بخش قوم شناسی قالیهای منطقه گلیم (بافته های کوزاک برگاما یاغجی بدیر یونت داغ) پارچه ، نمونه های دست دوز و کارهای دستی و گاه نیز کارهایی از سایر مناطق آناتولی در معرض نمایش قرار دارند. محله ظفر ، جاده جمهوریت ، شماره 6 برگاما

 تلفن: 6312883 (0232) فاکس: 6310777 (0232) بجز روزهای دوشنبه همه روزه از ساعت 17.30 الی 30-8 برای بازدید باز است.

مدیریت موزه افس – ازمیر

مدیریت کل موزه ها و وقف های فرهنگی

 موزه افس

فیلم موزه (9.56 مگابایت) راسته بازار

در مناطقی که تجارت قدیمی ترکیه شکل گرفته بود مکانی است با رواقهای متعدد برای کسانیکه از محل عبور میکنند. در عین حال برای پخش کارهای تولیدی صنوف مشابه نیز مکان فعالیت بشمار میرود. در روستاهای قدیمی ترکیه بر اساس سنت عثمانی تجارت در راسته بازارها اساس یک سیستم و کدهای اخلاقی انجام میگرفت. بر اساس این سیستم هر صنف کاری در بین خود محلی داشتند که "لونجا" نامیده میشد و هر صنعتکار باید در لونجای خودش عضو میشد و مبلغ معینی را نیز بعنوان عضویت به آن پرداخت میکرد. در این لونجاها سرکارگری، پادویی و استداکاری و طبقات مشابه صنفی وجود داشت و برای ارتقا به صنف بلاتر باید از خود هنری نشان میدادند. برای بالا رفتن از این نردبان اخذ مجوز استاد یا پیر ضروری بود. هر فرد صاحب حرفه پس از عضو شدن در صنف و استاد شدن که طی مراسم خاصی انجام میشد میتوانست در راسته بازار صاحب مغازه شود. صنعتکارانی که توانایی مالی راه انداختن یک دکان را در راسته نداشتند میتوانستند از "لونجا" کمک مالی بگیرند.

 آسیاب

کوبیدن و آرد کردن غله بمنظور طولانی کردن عمر آن کار خاصی لازم است. جوامع اولیه از صخره های کوه برای آرد کردن استفاده میکردند. از دوره نئومیتیک یعنی سده 5 قبل از میلاد بجای استفاده از صخره از سنگی که وسط آن کود بود و با سنگ دیگری که در آن بو و با دست حرکت میکرد غله را له میکردند. پس از سده 5 قبل از میلاد سنگ بالایی بزرگتر شد که وسط آن فاصله داشت تا قله از اینجا به سنگ پایینی ریخته شود. سپس دسته ای برای گرداندن بدان اضافه شد تا عمل گرداندن راحتتر انجام شود. آسیابهایی که با حیوانات عظیم الجثه مثل اسب و الاغ و گاو کار ی کردند از سده 2 قبل از میلاد در سواحل دریای مدیترانه مورد استفاده قرار گرفته است. آسیابهای آبی در سده 1 قبل از میلاد مورد استفاده بوده اند. بر اساس آزمایش نیروی بدنی و جسمی در کشاورزی نقش عمده دارد و در عصر ما با وجود توسعه تکنولوژی منطقه ای تغییر چندانی در این امر ایجاد نکرده است.

 آرایشگاه لوکس

تا 50 سال قبل در هر روستای ترکیه یک مغازه "آرایشگاه لوکس" با همین نام وجود داشت که در هر مغازه یک استاد، یک شاگرد و یک پادو کار میکردند. استاد مردان معروف ده ، دستیار او جوانان و کودکان را اصلاح میکردند و پادو موهای روی زمین را جارو میکرد و در صورت لزوم به مشتریها چای و یا قهوه میداد و در اوقات بیکاری به دقت کارهای استاد را تماشا میکرد تا یاد بگیرد و آرایشگاهها محل بررسی مسائل روز، شایعات و مکان مباحثات سیاسی بود. آرایشگرها بطور کلی خیلی مرتب، تمیزپوش، موهای مجعد روغن خورده و ظاهر بیرونی آنها بسیار با وقار بود و افراد نمونه بحساب می آمدند. در صورت لزوم ختنه نیز میکردند، دندان میکشیدند و به همین دلیل در بین مردم احترام خاصی داشتند.

تولید روغن گل و عصاره گل

 تولید روغن و عصاره گل در گلخانه ها نتوانستند با تکنولوژی جدید رقابت کنند و رو به نابودی رفتند. تهیه عصاره گل و روغن گل در گلخانه ها از طریق چکاندن از برگها انجام می شد. زمان تولید تنها در ماه اردیبهشت انجام شدنی بود. تولید گل از 3000 سال قبل از میلاد توسط سومریها آغاز شد. بعدها آشوریها نیز پرورش گل و تولید روغن گل و عصار گل را انجام میدادند. در آناتولی از سده های 13-12 این کار در حال انجام شدن است. ابن بطوطه که در قرن 14 میزیست در سیاحتنامه خود مینویسد که در بخش گل حصار بوردور به او عطر گل تقدیم کردند. اروپاییها تهیه عطر گل و روغن گل را از ترکها آموخته و از سده 17 آغاز کردند. در گلخانه راسته موزه افس از 3500 کیلوگرم برگ گل 1 کیلو عطر و 1000 گیلوگرم روغن گل تهیه میکنند.

 منجوق جشم زدن

 در حفاریهای دوره قبل از تاریخ آناتولی به تعداد زیادی منجوق جشم زدن برخوردند که فرم های اولیه منجوقهایی هستند که در دوره ما در منطقه دریای اژه در کمال پاشا و گورج تولید میشوند. شیشه در کوره مخصوصی با 1000-900 درجه حرارت آب میشود و پس از رنگ شدن با میله آنگی گرفته به صورت دلخواه شکل میدهند. از آنجاییکه برای جشم زدن استفاده میشود رنگ آبی مقبولترین رنگ است. در زمان ما آنها بصورت تسبیح، جا کلیدی و تک و در رنگهای متفاوت ساخته میشوند. در راسته موزه افس در بخش آتلیه منجوقها کوره ای که در وضعیت فعال است از بخش کمال پاشا آورده شده است. کلیه منجوقهایی که در معرض نمایش هستند نو میباشند و ضمن تولید در همین آتلیه برای فروش نیز ارائه میشوند.

 ساخت خنجر ترک-قوسدار

 خنجر قوسدار ترک به طول 100-50 سانتیمتر خنجری است که به راحتی در قبضه اش مینشیند. برای اولین بار در اوایل قرن 14 مورد استفاده قرار گرفته است. بدنه آن از فولاد محکم و قبضه اش از شاخ ساخته شده و با کمربند پهنی به کمر بسته میشد. مکانهایی که این خنجر در آن ساخته میشد همین نام را میگرفتند. در منطقه دریای اژه ، استان دنیزلی و موغلا بخشهای یاتاغان صدها سال برای ارتش عثمانی خنجر تولید میکردند.

حمام سعادت خاتون

 ریشه حمام های ترک از حمامهای روم است. در این دوران حمامها تنها محل تمیز شدن نبودند ، بلکه محل ورزش و ماساژ و محل گفتگو بشمار میرفتند. فرهنگ حمام در دوره رومیها جایگاه مهمی داشت و تا اواسط دوره بیزانس بطول کشید و بعدها در کشورهای دریای مدیترانه و اروپا رو به فراموشی گذاشت و با ترکها مجددا بصورت فعال وارد صحنه شد. در آناتولی در دوره امپراتوری سلجوقیان و عثمانیها حمامهای بسیاری با ارزش هنری و حرفه ای ساخته شده است. در بخش سلجوق 7 حمام قدیمی ترک وجود دارد. در یکی از کتیبه ها این حمامها نامش حمام سعادت خاتون ثبت شده است. هنوز در مورد شخصیت سعادت خاتون اطلاعی در دست نیست و گمان میرود که در زمان امارت آیدین اوغوللاری از این خانواده بشمارمیرود. حمام متعلق به قرن 16 است و خصوصیات عمده حمامهای ترک را نمایش میدهد و دارای سه بخش گرم ، ولرم و سرد است. حمام که تا سال 1970 در وضعیت مخروبه بود در سال 1972 توسط موزه افس مرمت شد. حمام بهمراه کارونسرای نزدیک موزه افس که بعنوان سالن کنفرانس استفاده میشود و مسجد ایاسولوک یک مجموعه را به وجود آورده است.

 جان مقدس در دین مسیحیت از دو شخصیت مهم یکی پل مقدس و دیگری جان مقدس است. هر دوی این شخصیتها در افس زندگی کرده اند. اولی 6-5 سال را با تبلیغ دین جدید و موعظه در افس سپری کرده است. دومی اواخر عمر یکصد ساله اش را به نوشتن عهد جدید سپری کرده و در همین محل وفات یافته است. مقبره وی در تپه آیاسولوک قرار دارد. کلیسایی که توسط یوستنین بر روی مقبره او ساخته شد از یادگارهای عظیم دوره میانه به حساب می آید. زمانیکه حضرت عیسی در میان سرمستیها و قهقهه های قدس به چهار میخ کشیده شد، تنها جان مقدس و مادر حضرت عیسی بالای سر او بودند. حضرت عیسی یه زحمت رویش را به جان مقدس کرد و گفت " جان این مادر توست " و سپس رویش را به مادرش کرد و گفت " مادر این پسر توست". به همین ترتیب حواری عیسی تا آخر عمر این مسئولیت را قبول کرد و به دوش گرفت. پس از مصلوب کردن حضرت عیسی در میان مردم ناآرامی و بیتابی حکمروا شد. سپس برادر جان مقدس کشته شد. جان مقدس دریافت که دیگر نمیتواند در این شهر که بوی خون میدهد بماند. در بین سالهای 39 و 48 میلادی هیجگونه اطلاعاتی در دست نیست. در این دوره سایر حواریون مسیح به اطراف رفته و دین او را موعظه کرده و در بسط آن میکوشیدند. این 8 سال خالی دلیلی بر ماندن او در شهر افس است. در سده 6 میلادی در زمان امپراطور یوستینین .به دستور او بر روی مزار سنت جان یک کلیسا ساختند. این محل در روی تپه ای در شرق عبادتگاه آرتمیس بود که ایاصولوک نامیده میشود. پس از این بنا شهری که بدستور لیسیماخوس ساخته شده بود بنا به اقتضای اقتصادی به دامنه تپه های ایاسولوک منتقل شد. سرانجام در سده 10 شهر افس در اطراف تپ ساخته شد.

کلیسای سنت جان

جان مقدس به افس آمد، در اینجا زندگی کرد و 4 کتاب عهد جدید را نوشت و در همین مکان وفات یافت. او 4 کتابش را در همین کلیسای قدیمی گردآوری کرد. این کلیسا قبل از آمدن سلجوقیان وجود داشت. در پی حفریاتی که در اینجا انجام گرفته است مشخص شد که بسیاری از یافته ها به یونان ، اتریش و سایر کشورها قاچاق شده است. امروزه معلوم شده است که در اطراف مقبره سنت جان 5 مزار کوچک دیگر وجود دارد. بنا به خواست جان مقدس چنج مزار دیگر با مزار او به شکل صلیب ساخته شده اند. در بیت مسیحیان اینجا بعنوان مرکز صلیب دانسته آنرا محترم میدارند. این کلیسا بعدها توسط خدایان تخریب شده است.لیکن بعدا در زمان امپراطور یوستینین بدستور او کلیسای بزرگی در اینجا ساخته شد. این کلیسای بطول صد متر دارای گنبدی با ستونهای زیبا و باغچه ای در اطرافش است. کلیسا در دو طبقه با 6 قبه بزرگ و 5 قبه کوجک است. در ضمن آتش سوزی در نیمه دوم سده اول میلادی پولهای فلزی بدست آمد. این نشان میدهد که مقبره سنت جان از همان زمان مورد زیارت مردم بوده است. جاههای مقدس، مکانهایی که در آن آیات گفته شده و خاکستر هایی که برای هر نوع بیماری درمان بوده است در زیر این قبه ها قرار داشت.

 آبهای شفابخش مقدسی که از کنار مقبره سنت جان جاری بودند برای زوار آن دوران بسیار با ارزش بودند. پس از 5-4 سال جان مقدس با رقیبش آرتمیس به همدیگر زندگی کردند. عبادتگاه آرتمیس هرقدر مورد تجاوز و غارت قرار گرفت لیکن به مقبره جان مقدس تعدی نشد. این مقبره حتی کمتری خسارتی نیز ندید. زیرا او خلف عیسی و پیام مهم انسانیت بود. مقبره او در یک تپه مانند کلیسای سنت ماری که بدون خلف بود برپا شده بود. یادوار او مورد بی مهری طرفداران او در غرب قرار نخواهد گرفت. ترکها علیرغم فتح افس در نیمه اول سده 11 بیزانسها تا اوایل قرن 14 منطقه را ترک نکرده بودند. شهر توسط خاندان منتش اوغوللاری عیسی بیگ فتح شد (مسجد عیسی بیگ یادگار این دوران است که در نقشه قابل رویت است). شهر در سال 1348 بعنوان مرکز امارات آیدین اوغللاری انتخاب شد. سپس شهر در سال 1390 توسط عثمانیها فتح شد. بعدها شهر اهمیتش را از دست داد و ازمیر اهمیت کسب کرد. در سال 1914 نام ایاصولوک به سلجوک تبدیل شد. جعیت شهر 50 سال قبل 1000 نفر بود و اکنون 18000 نفر است.

 محله آتاتر ، جاده کوش آداسی ، سلجوک تلفن: 89226010 (0232) فاکس: 8927002 (0232) به جز روزهای دوشنبه همه روزه از ساعت 17.30 الی 8.30 برای بازدید عموم باز است.

مدیریت موزه چشمه – ازمیر

مدیریت کل موزه ها و میراث فرهنگی

 موزه چشمه تاریخچه کوتاه

یکی از جاهای دیدنی و تاریخی فرهنگی بخش چشمه "قلعه چشمه" است. قلعه چشمه در زمان سلطان بایزید دوم در سال 1508 ساخته شده است. بنا توسط معمار محمت فرزند احمد و توسط فرماندار آیدین میر حیدر بنا شده است. قلعه که به خوبی حفظ شده و در وصعیت خوبی به ما رسیده است مکان موزه باستانشناسی چشمه است. موزه چشمه نخستین بار در سال 1965 با اسلحه هایی که از موزه توپکاپی استانبول آورده شده بود برای بازدید افتتاح شد و تا سال 1984 بهمان صورت فعالیت کرد. اسلحه هایی که در سالن بودند در اثر نم بیش از حد شروع ره زنگ زدن کردند و بهمین جهت به موزه باستانشناسی ازمیر و اودمیش منتقل شدند. همان سالن باطسازی شده و از سال 1964 به فعالیت پرداخته و آثاری را که از حفاریهای شهر باستانی ایلدیری (اریتره) بدست آمده است در آن به نمایش گذارده شده است. مجسمه های خدایان و الهه ها از گل پخته ، مجسمه نیم تنه، مجسمه های مرمری، سکه های نقره و برنز، ورق طلا و سایر آثار در معرض نمایش قرار دارد. از یادواره های زیبا شهر ایلدیری (اریتره) در وهله نخست آب شهر است. در کنار اینها آکروپولیس و تیاتر در شمال آن و آثار بدست آمده از حفاریهای شمال آکروپولیس شامل یافته هایی از دوره هلنی و روم مانند ساختمان ویلا ، عبادتگاه آتنا مربوط به عصر ماقبل تاریخ، کلیسایی که در عصر بیزانس ساخته شده است، ویلای مربوط به رومیها در جنت تپه و موزایئک کاریهای آن حمام مربوط به دوره متاخرتر روم-بیزانس را میتوان زیارت کرد. در نتیجه حفاریها و کاوشهای انجام شده در شهر باستانی ایلدیری (ازیتره) ساختمانهای نظامی و غیر نظامی بصورت مجانی در معرض بازدید علاقمندان قرار دارد.

 آدرس: خیابان قلعه شماره 1 ، چشمه ، ازمیر تلفن: 7126609 (0232)

مدیریت موزه اودمیش – ازمیر

 مدیریت کل موزه ها و میراث فرهنگی

 موزه اودمیش

 نخستین ایده ایجاد موزه در اودمیش که بین بوزداغلار در شمال و کوههای آیدین در جنوب و در بستر مسیر پر آب و پر بهره رود کوچوک مندرس نهری قرار دارد در سال 1974 شروع شد. کلکسیوندار مشهور مطهر باش اوغلو نخست 1816 مترمربع و سپس 956 مترمربع و در مجموع 2772 مترمربع زمین را در سال 1976-1975 برای ساخت موزه به خزانه بخشید و نخستین تشبث برای ساخت موزه اینگونه شکل گرفت. ساختمان موزه در سال 1977 آغاز و در سال 1983 به پایان رسید. قبل از ساخت موزه آثار مربوط به منطقه در موزه باستانشناسی ازمیر و در موزه تیره حفظ و نگهداری میشد. پس از اتمام ساختمان این آثار از هر دو موزه پس گرفته شد. از طرف دیگر برای حفظ ادوار تاریخی آثار تاریخی و سکه مختلف از سایر موزه ها جمع آوری و به موزه اودمیش منتقل شد. موزه که از یک طبقه و طبقه زیرین عبارت است بصورت چادر مانند ساخته شده است و دارای یک سالن نمایش است. ساختمان که به عنوان موزه قوم شناسی برپا شده است علاوه بر لوازمات قوم شناسی کم و بیش دارای آثار باستانشناسی مربوط به منطقه است که در معرض نمایش قرار دارند. در بخش باستانشناسی بیشتر آثار به دوره برنج (هزاره 3 قبل از میلاد)، ماقبل تاریخ (480-700 قبل از میلاد)، کلاسیک (30 قبل از میلاد تا 395 میلادی) و بیزانس (1453-395 میلادی) در معرض نمایش قرار دارند.

این آثار شامل سرامیک، تبر و سنگ برنده، قاب گلدوزی،قندیل، آثار برنزی، آثار شیشه ای، اشیاء زینتی، مجسمه های کوچک از گل پخته، مجسمه های مرمری میباشند. در قسمت باستانشناسی سکه های مربوط به دوره هلنی ، رومی، بیزانسی، سلجوقی و عثمانی به تعداد 2545 عدد دیده میشود. بع علاوه در قسمت باستانشناسی اسلحه های مختلف مربوط به دوره عثمانی، اشیاء نقره ای و مسی، آثار شیشه ای، اشیاء زینتی، کارهای دستی، نمونه های البسه در معرض نمایش قرار دارند. در موزه نمونه صنایع دستی مربوط به دوره جمهوری ترکیه نیز در معرض تماشا است. در موزه اودمیش علاوه بر آثار باستانی و قوم شناسی که توسط کلکسیونر مشهور مطهر باش اوغلو هدیه شده است و آثاری که خریداری شده جمعا در حدود 4458 اثر وجود دارد.

 جاده بیرگی شماره 88 ، اودمیش تلفن/فاکس: 5451184 (0232) به جز روزهای دوشنبه همه روزه صبحها از ساعت 17.30/13.30 الی /12.30-8.30 برای بازدید عموم باز است.

مهمانسرای بیرگه چاکیرآغا- ازمیر

 مهمانسرای بیرگی چاکیرآغا – ازمیر

 مدیریت کل موزه ها و میراث فرهنگی

یکی از مهمانسراهای منطقه دریای اژه است که با اسلوب معماری نادرش تا عصر ما مانده است. ساختمان مهمانسرا در سال 1761 توسط شریف علی آغا آغاز شده است. لیکن دکوراسیون گرانقیمت و رنگارنگ و سبک تزیینات نشان میدهد که تزیینات آن در اواسط قرن 19 انجام گرفته است. مهمانسرا از سه طبق ، با هشتی بیرونی و یک جفت کوشک اتاقدار است که طبقه همکف آن از سنگ و دیوارهای طبقه بالا و میانی از چوب با تکنیک خاصی ساخته شده است. مهمانسرا دارای یک باغجه داخلی و از دو در چوبی میتوان داخل شد. طبقه همکف با سنگ فرش شده و قسمت پذیرش، خدمات، نگهبانی و آخور و گاهدانی در آن قرار دارد. از طبقه همکف با پله های چوبی میتوان بالا رفت. طبقه میانی دارای سقفی کوتاه است و در آن 5 اتاق و توالت واقع است. در سالن طبق میانی با پلکان چوبی میتوان به طبقه بالا که دارای تراس است و سقف بلندی دارد بالا رفت. طبقه بالا نیز مانند طبق میانی با هشتی و راهرو دراز میباشد. دارای دو اتاق سکودار است. به علاوه دارای بالکن و تخت در کوشک است. دیوارهای طبقه بالا با نقاشی گیاهان و میوجات و نمای شهر تزیین شده است. پنجره ها در قسمت پایین صاف ، قسمت بالا مایل و بصورت ویترای در دو ردیف روشنایی را تامین میکند. در نیمه دوم قرن 18 ساخته شده و از اسلوب لوازم مشخص است که در قرن 19 دکور شده و خصوصا کارهای چوبی و تصاویر پانوراما توجه همکان را جلب میکند. این تزیین بدون کمتری آسیب تا دوره ما یادگار مانده است. تا این اواخر (1950) به عنوان مهمانسرا استفاده میشد و سپس به وزارت فرهنگ تحویل داده شد. در سال 1977 مهمانسرا مرمت شد و تملک برخی خانه های همجوار توسط دولت تا سال 1983 محقق شد. پس از اتمام کار برای آماده سازی قسمتهای داخلی در سال 1995 برای بازدید آماده شد. یکی دیگر از مکانهای دیدنی خانه شرق در مهمانسرا است.

 بیرگه ، اودمیش تلفن: 5315205 (0232) به جز روزهای دوشنبه همه روزه صبحها از ساعت 17.30-8.30 برای بازدید عموم باز است.

مدیریت موزه تیره – ازمیر

 مدیریت کل موزه ها و میراث فرهنگی

 مدیریت موزه تیره اشیاء فرهنگی منقول در موزه در دو سالن به نمایش گذاشته شده است. در سالن باستانشناسی از 3500 قبل از میلاد تا 1100 میلادی مجسمه ، سنگ مزار، پایه میز مرمری ، قبرهای سنگی یا گل پخته، آثار شیشه ای، شمعدانهای ساخته شده از گل پخته، سکه های مختلف با ادوار تاریخی، شمعدانهای برنزی، سکه های نقره و سایر بهمراه تکه های مجسمه ساخته شده از گل پخته و مجسمه های کودکان در سالن در معرض نمایش است. در سالن قوم شناسی دستنویس قران کریم، لوازم و نوشت افزار، ژاکتهای زنانه و مردانه ، اشیاء زینتی نقره ای زنانه، روتختی (پشمی با کار دستی)، صندوق جهیزیه، ظروف حمام و شفا، سرامیکهای اروپایی کهدر دوره عثمانی مورد استفاده بود، لوازم حرب مربوط به دوره های مختلف، اشیاء دراویش و خانقاه، سرامیکهای چاناککاله، تابلوها ، قالیها، گلیم و پنجره های ویترای در معرض نمایش هستند.

 میدان سامی زاده شماره 10، تیره تلفن: 5121860 (0232) فاکس: 5121862 (0232) به جز روزهای دوشنبه همه روزه صبحها از ساعت 17.30-13.30 الی 12.30-8.30 برای بازدید عموم باز است.

 مدیریت موزه ازمیر

 موزه خانه آتاترک- ازمیر

 موزه قوم شناسی – ازمیر

مدیریت کل موزه ها و میراث فرهنگی

موزه در ازمیر کوردن (جاده آتاترک) قرار دارد در سالهای 1880-1875 توسط تاجر فرش تکفور ساخته شده است. در 9 ماه ایلول 1922 صاحب ملک آنجا را ترک و آنرا به خزانه دولت بخشیده است. ارتش ترکیه پس از ورود به ازمیر این محل را بعنوان قراگاهخود انتخاب کرده بود. در 17 ماه شبات 1923 پس از مابش گنگره اقتصاد ازمیر آتاترک در این مکان به امورات شخصی خود میپرداخت. پس از اتمام گنگره قرارگاه از این مکان تخلیه و ساختمان بصورت کرایه به نایم بیگ از طرف خزانه دولتی برای عتل واگذار شد. در 16 ماه هزیران 1926 آتاترک به همراه عصمت پاشا در هتل نعیم پالاس اقامت کردند. در 13 ماه اکیم 1926 ساختمان توسط شهرداری ازمیر خریداری و پس از انتقال برخی اشیاء به آن به آتاترک پیشکش شد. آتاترک در بین سالهای 1934-1930 زمانیکه به ازمیر می آمد همیشه در این محل اقامت میکرد. در 10 ماه کاسم پس از فوت آتاترک این خانه بر اساس ارث به خواهر وی مقبوله بای سان انتقال داده شد. در 25 ماه ایلول سال 1940 شهرداری ازمیر برای ایجاد موزه در آنجا آنرا تملک کرد. در 11 ماه ایلول 1941 به مناسبت 19 سال سفر آتاترک به ازمیر موزه طی مراسمی گشایش یافت. از 5 ماه اکیم سال 1962 به نام " موزه آتاترک شهر ازمیر و کتابخانه استان آتاترک" نامگذاری شد.

 در 28 ما آرالیک سال 1972 طبق دستور 12088 مستشاری وزارت فرهنگ مالکیت موزه به موزه باستانشناسی ازمیر منتقل شد. پس از بازسازی و مرمت در تاریخ 29 اکیم 1978 طی مراسمی به عنوان " موزه آتاترک و قوم شناسی" برای بازدید افتتاح شد. آثار قوم شناسی موجود در موزه پس از انتقال آثار قوم شناسی به موزه حدید قوم شناسی نام موزه به "موزه آتاترک" تبدیل شد. ساختمان تلفیقی از معماری عثمانی و نیمه اروپایی است که به سبک نئوکلاسیک ساخته شده است. طبقه پایین، همکف، طبقه اول و زیر شیروانی را داراست. نقشه جهاگوش دارد و قسمت پشت آن رواق دارد و مساحت حیاطش 852 مترمربع است. دارای یک ایوان در قسمت جلوی طبقه اول است. طبقه همکف از سنگ مرمر در ابعاد بزرگ پوشیده شده است. در سالن آن قالی اوشاک در ابعاد 34.5 مترمربع ، در قسمتجچ و راست آن مجسمه های مرمری، آینه بزرگ کریستال و مجسمه نیم تنه آتاترک قرار دارد. در اتاقهای دست چپ و راست و در سالن کوچک شومینه بسیار نفیس متعلق به قرن 19 قرار دارد. در ابتدای پلکان زبقه اول مجسمه دو شوالیه که بصورت نگهبان هستند وجود دارد.

 در پاگرد پله تصویر تمام قد آتاترک قرار دارد. در طبقه اول اتاقهایی قرار دارد که مورد استفاده آتاترک بود. اینها سالن گردهم آیی، اتاق کار، اتاق خواب، اتاق مهمان، اتاق آرایشگر، اتاق محفظ و اتاق انتظار ، کتابخانه، اتاق نهارخوری و حمام هستند. در سالن گردهم آیی میز سبز ماهوتی با 12 صتدلی مارک کاسموس در اطراف آن قرار دارد. 10 صندلی کوچک به دیوارها تکیه داده شده است و در پشت آنها پلاکهای چینی صحنه های نمایشهای شکسپیر را تداعی میکنند. در اتاق خواب دو مبل راختی، دو صندلی دسته دار یک کاناپه ، یک صندلی راحتی و سه گنجه وجود دارد. اتاق خواب طبق مد روز چیده تزیین شده است. در کتابخانه یک دوره دایره المعارف به زبان فرانسه دیده میشود. در اتاق کار میز کار با چوب و ماهوت و لوازم نوشت افزاری که مورد استفاده آتاترک بوده است قرار دارد. در اتاق مجسمه برنزی و گلدان و تابلوهای رنگ روغن دیده میشوند. کف زمین نیز فرش اسپارتا و اوشاک پهن شده است.

جاده آتاترک شماره 24، آلسانجاک تلفن: 4648085 (0232) فاکس: 4468258 (0232) به جز روزهای دوشنبه همه روزه صبحها از ساعت 17.30-13.30 الی 12.30-8.30 برای بازدید عموم باز است. صفحه 308 موزه قوم شناسی ازمیر جای عکس این ساختمان به سبک معماری نئوکلاسیک قرن نوزدهم و بروی یک سطح شیب دار ساخته شده است . این ساختمان ابتدا در سال 1831 بعنوان ( بیمارستان St.Roch ) سپس در سال 1845 با مرمت توسط فرانسویان بعنوان یک مرکز نگهداری مستمندان مورد استفاده قرار گرفته است . این ساختمان بعدها بعنوان حفظ الصحت و اداره بهداری مورد استفاده قرار گرفته است . در تاریخ دوم دسامبر 1984 نیز جهت ایجاد و تاسیس موزه قوم شناسی به وزارت فرهنگ و گردشگری واگذار گردیده است .

 سابقه تاریخی موزه و تاسیس آن :

 آثار قوم شناسی ازمیر از تاریخ 29 اکتبر 1978 در طبقه پائین موزه قوم شناسی و آتاتورک ازمیر به نمایش گذاشته شده بود سپس در بین سالهای 87-1985 ساختمان سابق اداره بهداری بازسازی و بعنوان موزه قوم شناسی مورد بهره برداری قرار گرفت .

 نحوه نمایش :

 آثار قوم شناسی همراه با سایر آثاری که در انبارها به نمایش گذاشته نشده بود و نیز آثار قوم شناسی انتقالی از سایر ادارات موزه به نمایش در آمده است.

 ساختمان موزه علاوه بر طبقه همکف دارای 3 طبقه است . طبقات اوم و دوم بعنوان سالنهای نمایش و طبقه سوم نیز بعنوان انبار ، آزمایشگاه ، آتلیه عکاسی و دفاتر اداری مورد بهره برداری قرار می گیرد.

 در نمایش این آثار تلاش شده است که مقاطعی از طرز رندگی اجتماعی ازمیر و نواحی اطراف آن در قرن 19 نشان داده شود . به همین جهت صنایع دستی از قبیل حلبی سازی ، کوزه گری ، منجوق دوزی ، چاپ روی چوب ، قالی بافی ، چرم سازی ، نمد بافی و غیره که بواسطه صنعتی شدن در معرض نابودی قرار گرفته اند شناسانده شوند .

طبقه اول :

 در سمت راست بخش اول :

 اطاق میهمان (پذیرایی ) ، صنایع دستی ، لوازم حمام قرن 19 و در بخش دوم اجاق منجوق سازی ، اولین داروخانه ترک استان ازمیر ( داروخانه اتحاد) نمد بافی ، حلبی سازی و غیره به نمایش در آمده است . شربت فروش مشهور ازمیر نیز در این بخش می باشد. در بخش سوم چرخ کوزهو سفالگری و نمونه هایی از محصولات ، چرم سازی ، کشتی شتر و شتر ن رقص های محلی و نیز لباسهای محلی شناسانده شده است . در راهروهای داخلی سالنها و در داخل ویترین ها کیسه های پول ، اشیاء ساخته شده از صدف و آثار بلوری و صنایع دستی قرار دارد.

 طبقه دوم :

 در بخش اول :

 اتاق عروس ، ویترین لباسهای عروس ، اتاق نشیمن ، اتاق ختنه سوران و لوازم آشپزخانه قرن 19 و

در بخش دوم :

 تاجهای سر عروس منطقه اژه ، لوازم تزئین و آرایش خانمها ، سکه های مربوط به دوران عثمانی ، دست نوشته ها ، کتابها و لوازم التحریر به نمایش در آمده است .

 نشانی : ازمیر ، کوناک خیابان هالیت رفات پاشا ساعات بازدید همه روزه بغیر از دوشنبه ها زمستانها از 12-30/8 و 30/17- 30/13 و تابستانها از 30/17-30/8