موزه و خرابه های ایچل - آنامور
مدیریت کل موزه و میراث فرهنگی
موزه و خرابه های آنامور
 حفاریهای باستان شناسی بعمل آمده در سال 1960 توسط دانشمندان آمریکایی و کانادایی در شهر باستانی آناموریوم ، آنان را به فکر تاسیس موزه ای جهت احیای آثار فرهنگی این شهر باستانی آنامور انداخت .
بنای اولیه موزه در سال 1976 در قطعه زمینی به مساحت 2630 متر مربع در محله " یالی ائولری " پی ریزی شد . در سال 1990 امور ساخت و ساز این بنا تکمیل و از سال 1992 موزه فعالیتهای خود را آغاز نمود . تا کنون کلیه آثار باستانی بدست آمده از حفاری های صورت گرفته در این منطقه و حوالی آن ، به دلیل نبود موزه ای سالم در موزه های آلانیا و سیلیفکه نگهداری می شدند .
 در سال 1984 با تخصیص کادر پرسنلی به این موزه ، موزه جهت ارائه خدمات به شهروندان در یک واحد استیجاری واقع در بلوار آتاتورک شروع به کار کرد. با هماهنگی وزارتخانه ، موزه در این سالها با فعالیتهای خود سعی بر شناساندن خود داشته و موجب تثبیت فعالیت های اقتصادی دیگر اماکن فرهنگی و طبیعی موجود در آنامور و حوالی آن شد. در سالهای 1985 و 1986 اتمام هرگونه حفاری در بازمانده های شهر باستانی " ریگ مانوئی " واقع در "نکروپل بوزیازی (ناگیدوس) " و قلعه "ماموره" تصویب شد .
حفاری های باستانی شهر آناموریوم که قبلا" توسط آمریکاییها و کاناداییها به اتفاق یکدیگر صورت گرفته بود ، بعدها به سرپرستی یک کانادایی بنام پروفسور دکتر جیمز راسل ادامه یافت . از سال 1986 به بعد نیز وزارت فرهنگ تحت سرپرستی مدیر موزه آنامور و به مسئولیت پروفسور دکتر لونت زوراوغلو عضو هئیت علمی دانشگاه سلجوق ، حفاریهای منطقه آیدینجیک (کلندریس) را آغاز نمود .
 تعداد آثار باستانی بدست آمده از مردمان آنامور ، موجود در موزه های آلانیا ، سیلیفکه و موزه تعطیل شده اردملی تا به امروز با افتخار به 7000 عدد رسیده است .در طبقه بالای موزه آنامور ، اتاق های اداری ، کتابخانه ،
عکاسخانه و سالن کنفرانس جای گرفته اند و در طبقه پایین آن
نیز کافه تریا ، بخش آثار باستانی و مردم شناسی ، نمایشگاه
آثار قدیم و لابراتوار جای گرفته اند . به جهت اهمیت موضوع
قاچاق آثار باستانی ، در سالن کنفرانس نمایشگاههایی در
زمینه عکس ، تصویر ، مجسمه و ... با مضامین آموزشی دایر می
شوند . در بخش مردم شناسی ، نمونه هایی زیبا از آثار و
صنایع بومی ، فرهنگی و معیشتی از دوران چادرنشینی تا دوران
انتظام کنونی به چشم می خورند .
در بخش مردم شناسی ، نمونه هایی از کلیم های رنگارنگ و مزین به آینه و منجوق و نیز نمونه هایی با کنده کاریهای رویه ای چون : آسیاب چوبی قهوه ، قهوه سرد کن ، قوطی قهوه ، آینه دان ، گنجه صدف نشان ، جا قاشقی کنده کاری شده به شکل قاشق ، جاباروتی ، ربع چوبی ، هاون ، عصای عاشق ، استامپ کنده کاری شده و ظرف و ظروف فلزی متنوع ساخته شده به شیوه حکاکی برجسته ، شمشیرهای سیاه قلم شده ، طپانچه های چوپان ، آویزهای نقره ای ملیله دوزی شده ، گردنبند ، گوشواره ها ، زینت آلات مختلف ، دیگ و بشقابهای مسی ، جوراب پشمی ، بند تنبان ، دستمال سفره ، خورجین ، شال کمر ، کیسه زر و توتون ، افسار شتر و نمونه هایی از ساعت در این مکان به معرض نمایش گذارده شده اند .
کلندریس
بقایای کلندریس در استان ایچل ، شهر آیدینجیک دارای یکی از بهترین بنادر سواحل آناتولی جنوبی است . درباره بانیان این شهر معلومات دقیقی در دست نیست ولی آپولودروس یکی از نویسندگان عهد قدیم ، ساندون ها را بانیان این شهر می داند . قدمت آثار بدست آمده از حفاریهای صورت گرفته در این منطقه از سال 1986 تا کنون به 8 قرن قبل از میلاد می رسد . در اواخر این قرن ، بازرگانان ایونیا از آناتولی غربی و جزایر همجوار به اتفاق بازرگانان ناگیدوس در کلندریس جهت امور مبادلاتی خود ، بازار و مرکز تجاری بزرگی را دایر کردند . منابع قدیمی باز هم ساموس ها را بانیان این شهر می دانند .
کلندریس اولین دوران اوج خود را در قرون 4 و 5 قبل از میلاد داشته است چرا که کلندریس شرقی ترین نقطه ای بود که در پیمان دریایی آتتیک - دلوس علیه ایرانیان به رهبری آتیناها قرار داشت . مزارهای یافت شده در این منطقه ، وجود ارتباط با دنیای غرب را نیز تایید می کند . در زمان یونانی ها ، با پادشاهی پتولمایوس در کشور مصر ، کلندریس در یکصد سال قبل از میلاد زیر تجاوزات و حمله های راهزنان دریایی ، در وضعیت نامناسبی قرار داشت .
دومین دوران اوج کلندریس زمانی بود که کلندریسی ها با رومیان برای مقابله با راهزنان هم پیمان شدند و در نتیجه آن ، آرامش و امنیت را به راه تجاری - دریایی آکدنیز بازگرداندند . در سده های میانه ابتدا بیزانس و سپس کلندریس که به حکمرانی سلجوقیان درآمده بود ، از دوران عثمانیها تا اوایل قرن بیستم دارای مهمترین فعالیتهای بندری بین آناتولی و قبرس بوده اند. .
تعداد آثار بدست آمده از شهر باستانی کلندریس تا به امروز
بسیار اندک است . قلعه ها ، متعلق به سده های میانه است .
حمام بندری متعلق به قرون 4 و 5 میلادی می باشد . سالن
تئاتر هم به دوران رومی ها باز می گردد . از مزارهای موجود
در این شهر طی قرن ششم قبل از میلاد تا قرن چهارم میلادی ،
مزارهایی در کوه ، مزارهای طاق گنبدی و مزارهای یادبودی
مسقف به چشم می خورند . کشف یک کاشی زمینه در سال 1992
مربوط به قرن پنجم میلادی نمونه ای بی نظیر از منظر و چشم
انداز این شهر است .
ناگیدوس
همچون کلندریس ، بقایای ناگیدوس نیز یکی از قدیمی ترین شهرهای منطقه می باشد که در شهر یوزباشی بر روی تپه ای نزدیک ساحل قرار گرفته است . آنچه ما از این شهر می دانیم تنها مربوط به قلعه های این شهر است . پل مستقر بر روی رودخانه بوزیازی حرفهای برای گفتن از دوران رومی ها دارد . در بین مکانهای تاریخی به جای مانده از دوران بیزانس ها و رومیان ، بقایای بنای یک حمام هم وجود دارند .
منابع قدیم ، ساموس ها را بانیان ناگیدوس ، همچون بانیان کلندریس می دانند .
تحت السلطه بودن ناگیدوس توسط ایرانیان بین قرون 4 و 5 قبل از میلاد از سکه های ضرب شده توسط والی ایران آشکار است . ناگیدوس در دوران یونانیان اگر چه تحت تاثیر حکمرانی پتولمایوس مصر قرار گرفته بود ولی بعدها توان خود را در مقابله با حملات و تجاوزات راهزنان از دست داد . اکثر آثار به نمایش گذاشته شده در موزه از مزارهای غربی شهر بدست آمده اند. . این آثار سفالی بجای مانده از قرون 3 و 4 قبل از میلاد در کنار گورها و مزارها و یا در داخل آنها به عنوان هدایای مردگان محسوب می شدند.
محله یالی ائولر ، خیابان آتاترک ، خیابان فخری گورگولو ،
شماره : 8 ، آنامور تلفن :8141677 (0324) فاکس : 8143018
(0324) موزه به استثنای روزهای دوشنبه از ساعت 30/8 الی
30/12 و از ساعت 30/13 الی 30/17 برای عموم دایر است .
خانه آتاتورک ایچل - مرسین
مدیریت کل موزه و آثار تاریخی
موزه خانه آتاتورک
 این بنا در مرکز شهر و در یکی از خیابانهای اصلی و پر رفت و آمد مرسین بنام " خیابان آتاتورک " واقع شده است . این بنا در سال 1897 توسط سرکنسول کشور آلمان آقای کریستمان به دلیل ازدواج وی با خانواده ماوروماتی اهل مرسین جهت اقامت خود ساخته شد. معمار این بنا نامشخص است . به مرور زمان ، مردم به این بنا کریسمان ( کریزمان مهمان ) نام نهادند و بعدها به عنوان مهمان سرای ماوروماتی شناخته شد .
این بنا با مساحت 1270 متر مربع واقع در فضایی باز تا سال 1972 تحت مالکیت خانوداه تاهینجی بوده است . در سال 1972 این بنا از طرف نبیل هایفاوی خریداری شده و تا سال 1976 به عنوان کالج توروس از آن استفاده می شده است . از سال 1976 به بعد این بنا توسط انجمن شهرداری در همان سال به " خانه آتاتورک " تغییر نام داد .
در سال 1980 این بنا تحت مرمت و بازسازی قرار گرفته و جزء آثار ملی به ثبت رسید . از سال 1982 این بنا تحت مالکیت وزارت فرهنگ می باشد . هزینه های مرمت و بازسازی این بنا تا سال 1992 رقمی در حدود یک میلیارد لیره برآورد شده و در نتیجه این بنا با نام " موزه و خانه آتاتورک " از تاریخ 12 اکتبر 1992 فعالیت رسمی خود را آغاز نمود .
در طبقه پایین موزه و خانه آتاترک مرسین بخشی با عنوان " عکس ها و اسناد موزه آتاتورک " برپا شده است و همچنین به تعداد 22 عدد اشیا منحصر به فرد از موزه آنیتکابیر آنکارا به معرض نمایش گذاشته شده اند .
از هفت اتاق موجود در طبقه بالا رو به سالن نمایش آثار
مردم شناسی ، دو اتاق برای خواب ، یک اتاق جهت انجام امور
اداری و چهار اتاق جهت نشیمن به بهره برداری رسیده اند .
خانه آتاتورک مرسین
موزه ایچل - مرسین
مدیریت کل موزه ها و آثار فرهنگیی
موزه مرسین
 این موزه در سال 1978 که بخش کوچکی از ساختمان قدیمی مردمی بود ، پس از مرمت و بازسازی همین بنا و تبدیل شدن آن به یک مرکز فرهنگی در سال 1991 به کار خود ادامه داد .
در اولین سالن آثار سنگی به معرض نمایش گذاشته شده اند . در دومین سالن آثار مربوط به اعصار ماقبل تاریخ ، عصر سنگی و عصر برنز قدیم بدست آمده از حفاری های یوموک تپه و گوزلو کوله از قدیمی ترین مراکز مسکونی آناتولی به معرض نمایش گذاشته شده اند . از این آثار ظروف دو دسته دار آشامیدنی ، ظروف فنجان مانند با دسته های سبدی دو تایی ، سه تایی و چهارتایی ، کوزه های دهن منقاری و ظروف رنگارنگ مختلف دیگر می باشند . دیگر آثار برنزی و جام ، ظرف و ظروف سفالی مربوط به دوران برنز قدیم ، دوران اورارتو ، کلاسیک ، دوران یونانیان ، و دوران روم و بیزانس به ترتیب دوره تاریخی به معرض نمایش گذاشته شده اند . سکه های طلا ، نقره و برنز متعلق به دوران کلاسیک ، یونانی ، روم ، بیزانس و اسلامی همراه با گنجینه های بیزانس کوستولو در همان سالن در معرض نمایش قرار دارند .
در سالن سوم طبقه بالا ، آثار مردمشناسی چون زیور آلات نقره ای ، تسبیح ، لباس های دست دوزی شده ، دستمال سفره ، اشیا فلزی و چوبی ، کلیم ، اسلحه های گوناگون و آثار مشابه دیگری به معرض نمایش گذاشته شده اند .
در باغ موزه ، آثار سنگی مربوط به دوره های مختلف تاریخی به چشم می خورند.
خیابان آتاتورک ، مرکز فرهنگی ، ساختمان خانه مردمی
تلفن:
2319618 (0324) فاکس : 2319629 (0324) موزه به استثنای
روزهای دوشنبه همه روزه از ساعت 30/8 الی 30/12 و 30/13
الی 30/17 برای عموم دایر است .
موزه ایچل - سیلیفکه
مدیریت کل موزه ها و آثار فرهنگی
موزه سیلیفکه
در شهر سیلیفکه اولین فعالیت های موزه طی سالهای 1940-1939 با تمرکز در مدرسه جمهوریت یکی از بناهای قدیمی شهر آغاز شدند . در سال 1958 بخشی از این موزه به منظور انبار مورد استفاده می شده است .
 ساخت بنای موزه کنونی در سال 1973 شروع شد و در همین سال ساختمان اداری و سالن های نمایش این موزه کار خود را آغاز نمودند .
موزه سیلیفکه در دو طبقه و در داخل یک پارک قرار گرفته است . این موزه دارای 20337 عدد اثر باستانی و مردم شناسی می باشد .
در این موزه آثاری از دوران سنگی دوره 1200 قبل از میلاد ، دوران عهد قدیم ، دوره یونانیان ، رومیان ، بیزانس ، سلجوقیان و عثمانیان به معرض نمایش گذاشته شده اند .
عمده ترین آثار طبیعی و فرهنگی موزه از آن جنت - جهنم ،
اوزونجا بورج ، اولبا هولمی ، آپهرودیزیاس ، کلندریس ،
جانبازلی ، کوریاسیون ، کوریکوس ، سلکیا ، میلا ، میدانجیک
و اورا می باشند .
تعداد آثار : 20337
تعداد آثار باستانی : 2975
تعداد آثار مردمشناسی : 1410
تعداد سکه : 15875
تعداد مهر : 77
خیابان تاشوجو ، شماره : 111 ، سیلیفکه
خانه آتاتورک ایچل - سیلیفکه
مدیریت کل موزه ها و آثار فرهنگی
خانه آتاتورک سیلیفکه
 شهر سیلیفکه توسط آتاتورک کبیر با داشتن وضعیت کشاورزی مناسب و دارا بودن اولین شرکت تعاونی کشاورزی و زراعی ، تاسیس شده توسط وی و به یاری روستائیان منطقه ، چهار بار در زمانهای مختلف بازدید شده است.
این بنای آجری دو طبقه با 329 متر مربع زیر بنا واقع در محله سارای ، در روز سه شنبه مورخه 27 ژانویه 1925 میزبان آتاتورک در اولین دیدار وی از این شهر بوده است . این بنای متعلق به حاجی خلوصی افندی رئیس شهرداری سلیفیکه در آن زمان ، بعدها به وارثین وی انتقال گردید .
بنای یاد شده به سبب ارزش تاریخی و معماری آن در سال 1982 توسط وزارت فرهنگ و توریزم و مدیریت کل موزه ها و آثار باستانی جز آثار ملی به ثبت رسید . کار بازسازی این بنا در سال 1983 شروع و در سال 1984 خاتمه یافت و در سالهای 1986-1985 از طرف مدیریت کل موزه ها و آثار باستانی جهت دایر نمودن موزه در این مکان ، در طبقه اول این بنا بخش اداری و کتابخانه عمومی و در طبقه بالای آن خانه آتاتورک ( خانه موزه) افتتاح گردیدند .
به هال موجود در میانه این طبقه با طرحی مربعی شکل ، اتاق
های پذیرایی ، اتاق نشیمن با نمازخانه و اتاق اداری با
آشپزخانه مشرف می باشند . این موزه به شکلی مهیا شده که
بازتابی کامل از آن دوران و منطقه باشد . بخش نمایشگاه این
موزه از آثار مردمشناسی منطقه سیلیفکه و از بخش نمایشگاه
موزه سیلیفکه بهره برده است. در این موزه ، اتاق خوابی که
آتاتورک در روز 28 ژانویه 1925 مهمان بوده ، ظروف غذاخوری
وی ، طپانچه کوچک هدیه داده شده از طرف آتاتورک با امضای "
قاضی م . کمال " به صادق تاشوجو صاحب این بنا ، اسناد و
عکس هایی درباره شرکت تعاونی کشاورزی تاسیس شده توسط
آتاتورک در معرض نمایش قرار دارند.
موزه ایچل - تارسوس
مدیریت کل موزه ها و آثار فرهنگی
 شهر تارسوس یکی از مراکز مهم فرهنگی چکوروا از 7000 سال قبل از میلاد تا کنون همیشه مهد تمدن و فرهنگ بوده است .
تارسوس بین قرون 18-17 میلادی نظر گردشگران خارجی را به خود جلب کرده و به محلی برای تحقیق محققین خارجی مبدل گشت . طی تحقیقات صورت گرفته ، اهمیت تارسوس در تاریخ چکوروا افزون یافته است. چرا که بین سالهای 1948-1937 یافته های حفاریهای صورت گرفته توسط هتی گلدمن در گوزلو کوله هویوغو واقع در مرکز تارسوس امروزی ، دریچه ای را به تاریخ دوران قدیم چکوروا گشود . این یافته ها و آثار فرهنگی به نزدیک ترین موزه ، موزه آدانا انتقال یافتند. همچنین بین سالهای 1944-1943 طی عملیات حفاری در ساختمان دادگستری واقع در مرکز شهر تارسوس آثار موزائیکی متعلق به قرون سوم و چهارم میلادی بدست آمدند که امروز در موزه هاتای به معرض نمایش گذاشته شده اند .
به دلیل پیدایش زیاد آثار باستانی از بافت زیرین تاریخی شهر تارسوس ، طی حفاریهای متدوال در مرکز شهر و وجود آثار معماری و تاریخی زیاد در میادین و کوچه های مرکزی شهر تارسوس امروزی ،برای اولین بار در سالهای 1970-1969 ایده ایجاد موزه در این شهر را به میان کشید .
 مدرسه گباد پاشا واقع در مرکز شهر ، ساخته شده توسط گباد پاشا یکی از خان های دوره رمضان اوغلوها به سال 1450 میلادی در چکوروا ، طی سالهای 1970-1969 با جمع آوری آثار و اشیا ذیقیمت کار خود را به عنوان موزه آغاز و در سال 1971 به عنوان موزه ای رسمی در استان به فعالیت خود ادامه داد .
در موزه ، تعداد آثار بدست آمده از طریق حفاریهای صورت گرفته ، مصادره ، خرید و فروش ،
و یا بدست آمده از کنار آثار معماری موجود در مرکز و اطراف تارسوس به 35000 عدد
می رسد . این موزه به دلیل نداشتن جایی مناسب و کافی ، با تمامی مجموعه و آثار 75 ساله خود
از فرهنگ و تمدن تارسوس به ساختمان جدید خود ، تکمیل شده در سال 1998 انتقال یافت و در آنجا به فعالیتهای خود ادامه داد . همچنین در کلیسای اس تی پائول بازمانده از قرون 19-18 در سال 2000 فعالیتهای بازسازی و مرمت جهت خدمتگزاری به توریزم های مذهبی ادامه دارد .
ساختمان
مرکزی فرهنگ ، تارسوس
تلفن : 6130625 (0324) فاکس : 613080
(0324) موزه به استثنای روزهای دوشنبه همه روزه از ساعت
30/8 الی 30/12 و 30/13 الی 30/17 برای عموم دایر است .
|
