|
كوهنوردي در تركيه
نگاهي
گذرا به نقشه تو پوگرافيك تركيه نشان ميدهد كه تركيه كشوري كوهستاني
است و اين كوهستانها از چهار جهت شبه جزيره آناتولي را محاصره كردهاند.
تركيه كه بخشي از رشتهكوههاي آلپ هيماليا به شمار ميآيد مناطق
كوهستاني متعددي با چينهبندي و شكل زمينشناختي متفاوت دارد. كوهها
و
جنگلهاي با شكوه تركيه اغلب توسعه نيافته هستند و در واقع منطقه حفاظت
شدهاي براي حيات وحش ،گياهان و منابع متنوع طبيعي محسوب ميشوند. دو
نمونه از معروفترين كوههاي اين كشور يعني كوه ارجيس در قيصريه (در مركز
آناتولي با ارتفاع 3917 متر) و كوه آرارات (در شرق با ارتفاع 3932 متر)
، هر دو آتشفشانهاي خاموش هستند.ديگر رشته كوههاي معروف عبارتند از
ريزه كاچكار در شرق منطقه درياي سياه با ارتفاع 3932 متر ، نقده آلاداغ
در مركز رشتهكوههاي توروس با اتفاع 3756 متر ، كوههاي جيلو – سات در
نزديكي حاكاري در شرق رشته كوههاي توروس با ارتفاع 4136 متر . طبيعت
كوهستاني تركيه، روند تكامل فرهنگي كشور را متاثر از خود ساخته است.
قرنها چنين بوده كه ايلات و عشاير به طور سالانه با فرا رسيدن فصل
تابستان به مراتع مناطق مرتفع كوچ كردهاند. اين مراتع و چراگاههاي
كوهستاني كه "يايلا" نام دارند، هنوز هم نشان دهنده پيوند مستحكم مردم
تركيه با فرهنگ سنتيشان است. تركيه براي علاقهمندان به جغرافياي
كوهستان، دنيايي پر از اكتشافات است. يخچالهاي طبيعي، آتشفشانها و چين
هاي زمين شناختي شگفتانگيز همچون كارست موضوعات جالبي براي تحقيق
محققان و دانشجويان زمينشناسي خواهد بود. كوههاي صعبالعبور شرق، جنوب
و مركزي تركيه تجربه جالب و فرصت مناسبي براي علاقهمندان ورزشهاي
ميداني پديد آورده است .
كوه آرارات
كوه
آرارات در مرز مشترك ايران و تركيه، يك آتشفشان خاموش است و در طول سال
پوشيده از يخ و برف مي باشد. ارتفاع كوه آرارات به 5137 متر ميرسد. در
كتاب عهد عتيق آمده است كه كشتي حضرت نوح پس از طوفان بر كوه آرارات
نشست. در جنوب غربي آرارات، كوه كوچك آغري (آرارات كوچك) قرار دارد كه
ارتفاع آن به 3896 متر ميرسد.
بينابين اين دو كوه، فلات "سرداربولاق" از جنس گدازههاي آتشفشاني با
ارتفاع 2600 متر قرار دارد كه موجب افزايش انگيزه شما از ديدن و صعود
اين رشته كوه خواهد شد. صعود از كوه شگفتآور و زيباي آغري (آرارات)
تجربه دشوار و البته رضايت آوري براي شما خواهد بود.
هواي آرارات در فصل تابستان، آفتابي، گرم و خشك است. ولي در فصل بهار و
زمستان، داراي هواي سردي است. كوهنوردان
در هنگام صعود
ممكن است با
بوران، كولاك و
هواي ناپايدار
مواجه شوند. ماههاي
ژوييه، اوت
و
سپتامبر ماههايي هستند كه اكثر كوهنوردان جهان به اين منطقه هجوم ميآورند
و در واقع كوهنوردي
در اين فصل
لذتآورترين كار است. عليرغم
هواي صاف
و
آفتابي در اين ماهها، اقليم
منطقه
در ارتفاع
بالاتر
از 3000 متر،
اقليم
خاص مناطق كوهستاني
بسيار مرتفع است. جبهه جنوبي كوه، ايمنترين و
آسانترين مسير صعود به قله است كه بهترين راهها و مواصلات ارتباطي و
امنيتي را داراست . صعود به
قله آرارات بصورت تنها
و بدون
راهنما
هيچگاه توصيه نميگردد.
مسير رسيدن به آرارات
در بين
دو جبهه
جنوبي و
غربي آرارات
و قبل
از رسيدن به
ايران، بزرگراه
بينالمللي
و ترانزيت
ترابزون – ارزروم – تهران
قرار گرفته كه
داراي
جاده آسفالت
بسيار خوبي
است. دوئوبايزيت
در فاصله
270 كيلومتري ارزروم
و ايغدير كه
در عين حال دو شهر نزديك به هم نيز هستند و در اين مسير واقع شده اند
كمترين فاصله را
با كوه
آرارات
دارند. قطار، اتوبوس
و هواپيما
به صورت
روزانه مسافران را از ارزروم به آنكارا ميبرند.
جاذبههاي طبيعي
مناطق اطراف آغري (آرارات)، زيبائي طبيعي خود را همچنان حفظ كرده و بو
ميان اين منطقه كماكان سبك زندگي سنتي خود را دنبال ميكنند.در اين
منطقه مردم
در فصل
تابستان براي
يافتن علفزارهاي
تازه ، گلههاي گوسفندان ، بزها
و اسبهاي خود به مناطق ييلاقي
تابستاني
مي برند. زنان
روستايي
هم به شغل فرش بافي و
گليم بافي با
طرحهاي كهن
و ديرينه اشتغال
دارند. روستاي اورتولو به سبب همين صنايع دستي زيبا، مركزيت و شهرت
زيادي را پيدا كرده است. كاخ عشاق پاشا، قلعهاي افسانهاي به جا مانده
از قرن هفدهم و چاله آتشفشاني قرار گرفته در نزديكي مرز ايران از جمله
ديگر جاذبههاي توريستي اين منطقه به شمار ميآید.
كوههاي جيلو- سات (4136متر)
كوههاي
جيلو – سات، واقع در جنوب شرقي استان حكاري، در قسمت شرقي رشته كوههاي
توروس قرار دارند. رشته كوههاي توروس از غرب تا شرق كشور تركيه امتداد
يافته است. در واقع كوههاي جيلو – سات غربيترين قسمت كمربندي كوههاي
هيماليا به حساب ميآيد. قله "رشكو" با 4136 متر ارتفاع بلندترين قله
كوه جيلو و قله چاتالكايا (سامدي) با ارتفاع 379 متر بلندترين قله از
رشته كوههاي سات هستند. رشته كوههاي جيلو – سات كه ظاهراً از نقطه نظر
توپوگرافي يخچالي به رشته كوههاي آلپ شباهت دارند، بيشتر از هر منطقه
كوهستاني ديگر در تركيه داراي يخچال طبيعي هستند. ارتفاع بلند اين
كوهها نشان از تاثير شكلگيري يخچالي و فرسايش آبي دارد.
در اين راستا ايزبيراک به طول 5 كيلومتر، عرض 500 تا 600 متر و عمق
يكصد متر بزرگترين يخچال آن
محسوب ميگردد.
در اين
منطقه در نواحي جنوبي
، نواحي خشك
گستردهاي قرار دارد.اين در حالي
است كه در نواحي مرتفع
تر، بارش باران
بسيار
بيشتر
است. در بين مناطق كم ارتفاع و
قلل كوه،
درههاي سرسبز
و حاصلخيزي واقع شده كه اين خود سبب شده تا ساكنان
روستايي
اين مناطق در
آب و
هواي مساعدي
زندگي كنند و در عين حال شرايط
مناسبي براي
كشت ميوه
و انگور
بوجود آيد. قلههاي
مرتفع،
يخچالهاي بزرگ،
رودخانههاي
يخچالي و
نهرهاي روان از كوههاي جيلو – سات يك مكان اعجاب
انگيز با زيبائيهاي جهاني پديد آورده است. بهترين زمان براي سفر
تابستاني، ماههاي ژوئن، ژوييه، اوت و سپتامبر و براي كوهنوردي زمستاني،
ماههاي فوريه و مارس است. براي رسيدن به كوههاي جيلو –
سات
ميتوان
از
راههاي زميني، هوائي و يا راه آهن ابتدا به
وان رفته و سپس با استفاده
از آزادراه
245 كيلومتري به حاكاري
رفت. يك
مسير از
طريق روستاي سرپيل
و مسير ديگر از منطقه
دزكوي ميگذرد. فرهنگ ييلاق
نشيني در
كوههاي جيلو
– سات تكامل يافته و كوچهاي تابستاني بوميان در آن نواحي به مراتع
مرتفع و سرسبز
خالق مناظر شگفتانگيزي است. يخچالهاي طبيعي در
كوهها و
رودهاي خروشان پر از ماهي و درياچههاي زيبا از جمله عجايب طبيعي اين
منطقه به شمار ميآيند.
كوههاي كاچكار
در
شمال شرقي تركيه و در بخش شمالي رشته كوه آناتولي كوههاي كاچكار با
هواي باراني و مناظر بديع توجه هر بينندهاي را به خود جلب مينمايد.
بلندترين قله اين رشته كوه قله "كاچكار – كارون" ميباشد كه 3932 متر
ارتفاع دارد. وجود يخچالهاي طبيعي بزرگ و حركت آنها سبب شده است كه در
طول زمان كوهها صيقل يافته و شكلي ناهموار به خود بگيرند. رودها و
جويبارهاي جاري شده از اين كوهها بسيار شكوهمند و زيبا ميباشند.
يخچالهاي طبيعي كوههاي كاچكار از نظر بزرگي پس از يخچالهاي كوههاي
آرارات و جيلو - سات در رتبه سوم يخچالهاي موجود در تركيه قرار دارند.
ويژگيهاي زمينشناسي و كوهنوردي اين منطقه سبب جلب توريست و كمك به
اقتصاد منطقه شده است.
از نظر آب و هوائي اين منطقه آب و هواي نيمه استوايي دارد. هوا در عين
گرم بودن باراني بوده و ميانگين دما در اين منطقه به 14 درجه سانتيگراد
ميرسد. در سردترين موقع سال يعني در ماه ژانويه دما به حداقل 7 درجه
سانتيگراد ميرسد و در گرمترين روزهاي سال يعني در ماه اوت دماي حداكثر
6/22 درجه سانتيگراد در اين مناطق به ثبت رسيده است. كوههاي كاچكار از
ميان ساحل "درياي سياه" در شمال و رودخانه "چوروه" در جنوب قد
برافراشتهاند. در دامنه شمالي انبوهي از گونههاي متنوع نباتات و
گياهان در هواي باراني رشد ميكنند. تا ارتفاع 500 متري از سطح دريا،
بوتههاي چاي و شكوفههاي مركبات دامنه تپهها را پوشاندهاند. درختان
شاه بلوط، راش و ساير درختان پهن
برگ دامنه اين كوهها را تا ارتفاع 750
متري از سطح دريا پوشش دادهاند. از ارتفاع 750 متري تا 1500 متري يا
2000 متري از تعداد درختان كاسته شده و منطقه تبديل به علفزارها
و
مراتع كوهستاني و گياهان علفي شدهاند. در دامنه جنوبي كوههاي كاچكار
كه بارندگي كمتر بوده و آفتاب بيشتر ميتابد، كشاورزي رونق داشته و
باغهاي ميوه و تاكستانهاي متعددي ديده ميشود. در دامنه شمالي و در
ارتفاعات بالاتر يعني 2300 متري گلهاي وحشي و گياهان علفي زمينها را
پوشش ميدهند.
سير و صعود
قلههاي
اصلي كوههاي كاچكار عبارتند از "آلتينپارماك" ، "كاورون" و "وارشامبا"
(ورچنيك). تمام قلههاي ياد شده بجز "وارشامبا" كه ميبايست الزاماً
فقط از دامنه شمالي فتح شود از هر دو دامنه شمالي و جنوبي قابل صعودند.
صعود به اين قلهها با شرط همراهي يك راهنماي محلي بلا مانع است.
كوههاي توروس
كوههاي
توروس شاخه باختري سلسله جبال عظيم هيماليا است كه در سراسر آسيا
امتداد يافته است . اين بخش از رشته كوه هيماليا كه در تركيه قرار
گرفته، در امتداد جنوبي رشته كوههاي آناتولي قرار گرفتهاند و خود به
چهار شاخه اصلي تقسيم ميشوند. شاخه باختري، شاخه مركزي، شاخه جنوبي و
بالاخره شاخه جنوب خاوري. بلندترين قلهها عموماً در بخشهاي مركزي و
جنوب شرقي قرار گرفتهاند. رشته كوههايي ناهموار، با شكوه و صعبالصعود.
كوههاي توروس آلا
بعنوان بخشي از رشته مركزي كوههاي توروس، رشته كوههاي آلداقلار از جنوب
باختري به سمت شمال خاوري به طول تقريبي 50 كيلومتر امتداد يافته و
بلندترين قلل را در خود جا داده است. قله "دميركازيك" با ارتفاع 3756
متر مرتفعترين قله اين مناطق به شمار مي آيد. ساير قلل مهم در بخش
مركزي عبارتند از "كيزيل كايا" با ارتفاع 3725 متر ، يك قله 3565 متري
در بخش جنوبي و كوه "واي واي" در بخش شرقي با ارتفاع 3656 متر. اين
رشته كوه بلند در استانهاي "نيغده" ، "كايسري" و "آدانا" قرار گرفته
است و در دو سمت آن درياچه زيباي "اجميش" و رودخانه "زامانتي" قرار
دارد.
شرايط و وضعيت زمينشناسي خاص اين منطقه سبب شده است تا آبشارها و صخرههايي
با اشكال حيرتانگيز در منطقه شكل گيرند. فرسايش آهك موجود سبب بوجود
آمدن توپوگرافي و هيدروگرافي "كارستيكي" بويژه در منطقه دره "يديگولر"
شده است. رودخانههاي زيرزميني و غارهاي آهكي موجود در منطقه آبهاي
سطحي را به خود جذب ميكنند. دو سيستم جوي مديترانهاي و آناتولي بر آب
و هواي منطقه "آلاداقلار" تاثيرگذار بوده و سبب ميشوند هوا در تابستان
گرم و در زمستان خنك شود.
سير و صعود
بهترين
فصل براي صعود ماههاي مي، ژوئن، ژونيه و اوت ميباشد كه علفزارهاي
موجود در ارتفاعات از بيشترين پوشش گياهي برخوردارند.
محققان و كوهنورداني كه قصد صعود به ارتفاعات "آلداقلار" را دارند، سفر
خود را ميتوانند از يكي از دهكدههاي "چاماردي" يا "چوكورباغ" آغاز
كنند.از طرفي ديگر كوهنورداني كه مقصدشان قله "دميركازيك" ميباشد، مي
توانند از دهكده دمير كازيك كه داراي راه و جاده آسفالت مي باشد طي
طريق كنند.
جاذبههاي
منطقه
ییلاق
های توروس آلاداغ علاوه بر اين كه ميزبان
اهالي تمام دهكدههاي
مجاور
ميباشد، محل چراي دامها در فصل تابستان است. اگر در اين موقع از سال
از اين منطقه عبور كنيد مطمئناً شاهد مناظر دوشيدن شير از
دامهاي اين
منطقه توسط صاحبان آنها خواهيد بود. زنان اين منطقه از قديم الايام،
نفيسترين فرشها و گليمهاي تركيه را توليد ميكردهاند. دارهاي قالي
موجود در اين منطقه به هنگام گذر در معرض ديد مي باشند.
كوه
ارجییس
يكي از
مهمترين مراكز كوهنوردي و ورزشهاي زمستاني تركيه در اين ناحيه قرار
گرفته است. "كوه ارجییس" از جنوب "دره كايسري" سر برافراشته است، "مردابهاي
سلطان" در غرب و "دره دولي" در جنوب اين منطقه قرار دارد. قله كوه
سرتاسر سال پوشيده از يخ و برف است. "ارجیيس" بلندترين آتشفشان بخش
مركزي آناتولي بوده و قطر 18 كيلومتري كوه كه فضايي به مساحت 1000
كيلومتر مربع را اشغال ميكند، نحوه لايهبندي كوه و وضعيت زمينشناسي
منطقه، آن را به يك مكان كم نظير تبديل كرده است. آب و هواي منطقه كه
تحت تاثير فلات آناتولي نيز ميباشد نمونه يك آب و هواي استپي است. در
زمستان معمولا در ارتفاعات اين منطقه برف سنگيني ميبارد. بخش شمالي
اين كوه آب و هواي معتدلتري دارد و قطعات بزرگ زمينهاي كشاورزي بين
ارتفاعات 1100 تا 1600 متري تبديل به تاكستان ها و باغهاي ميوه شدهاند.
در ارتفاعات بالاتر مراتع و علفزارهاي وسيعي وجود دارد كه پوشش گياهي
منطقه را تشكيل ميدهند. در ارتفاعات بالاتر پوشش گياهي معمول در
كوهستانها وجود دارد. گلههاي دام در سرتاسر سال از مراتع دامنههاي
شرقي، غربي، و شمالي اين منطقه تغذيه ميكنند.
سير و صعود
راهيابي به قله از دامنههاي شمال غربي يا جنوبي ميسر ميباشد. و
ماههاي ژوئن، ژوئيه، اوت و سپتامبر مناسبترين ماهها جهت صعود ميباشند.
جاذبههاي
منطقه
به
توريستهايي كه به اين منطقه سفر ميكنند پيشنهاد ميشود حتماً چينهبندي
صخرهها، شهرهاي زيرزميني، و ديوار نگارههاي كليساهاي موجود در منطقه
"كاپادوكيا" را كه در مجاورت اين منطقه قرار دارد، از نزديك ببينند.
خوشبختانه اخيراً "مردابهاي سلطان" كه محل زندگي انواع و اقسام گونههاي
پرندگان است. در فهرست پاركهاي ملي محافظت شده قرار گرفته است.
كوه نمرود (3050 متر)
تركيه ميتواند حقيقتاً به دو قلة خود، موسوم به كوههاي نمرود مباهات
كند. يكي از دو قله در جنوب شرقي و در نزديكي
آدي يامان
قرار دارد كه
در
وهلة نخست به لحاظ تاريخي و باستانشناسي حايز اهميت بوده و بيش
از
2000 هزار سال
بوده كه جايگاه
سرهاي سنگي شاه آنتيوس اول و جمعي از
حكام ديگر است. ديگر كوه نمرود در شرق آناتولي به جهت ساختار جغرافيائي
و از نقطه نظر كوهنوردي
مهم مي باشد.
كوه "تاتوان" در نمرود
در استان "بيتليس" آتشفشاني
خاموش است
كه 3050
متر ارتفاع داشته، از ساحل جنوب شرقي درياچة "وان" نشات گرفته و از
آنجا وارد
قرية "آهلات"
واقع
در
شمال ميشود. كوه
نمرود
يكي از
جنوبيترين
و جوانترين آتشفشانهاي
رشته كوه مورد نظر
در آناتولي
شرقي است. اين
آتشفشان لايه لايه در دوره چهارم زمين شناسي شروع به فوران كرده و تا
1441 بعد از ميلاد فعال بوده است. در نتيجة فورانهاي آتشفشاني كوه
نمرود حوزه
رودخانه
"وان موش" به
دو حوزه مجزا تقسيم شد.
گردش و
صعود
سفرهايي كه
به كوه
نمرود ميشود مي بايد
از ناحيه جنوب شرقي
آن يعني "تاتوان"
آغاز گردد.
كوهنوردان
بعد از
يك
راهپيمايي
آسان
4 الي 5
ساعته
به
دهانة آتشفشان ميرسند. كساني كه به اين نقطه ميرسند شانس
ديدن دهانه
شگفتانگيز اين آتشفشان خاموش را خواهند داشت. براي كساني كه بالارفتن
تا دهانه برايشان خيلي سخت است
وسايل
نقليه چهارچرخ
به
منظور رساندن
آنها به دهانه
وجود
دارد كه
از "آهلات"يا "تاتوان" به سمت قله در حركت
هستند. قله نمرود از پوشش گياهي عاري است و
فقط
در جنوب
آن بيشهزاري
از درختان بلوط
و غان
وجود دارد. تابستان
(ماه ژوين
تا سپتامبر) بهترين
فصل براي
گردش و صعود
به قله
نمرود است. پاداش
گردشگراني
كه از جنوب
شرقي يا جبهه شرقي كوه به
دهانة آتشفشان
صعود ميكنند، مناظر
شگفتانگيز درياچة "وان" است.
دپارتمان گردشگري "آدي يامان"
(مديريت استان) بلوار آتاترك. شماره دي 184
تلفن: 2163840 – 08 10 216 (416)
فاكس: 40 38 216 (416)
تلفن اطلاعات: 2165131 (416)
كوه سبحان (4050 متر)
كوه
سبحان آتشفشاني خاموش و با شكوه است كه از سواحل شمال غربي درياچة "وان"
سر برميآورد. ارتفاع برف در اين قسمت به 3 الي 4 متر در طول زمستان ميرسد.
تركيب دامنههاي پر شيب و پوشش برف مناسب در اين مكان سبب شده تا اين
مكان به يك پيست مناسب براي ورزش اسكي هليكو پتري تبديل گردد.در اين
ورزش ابتدا هليكوپتر شخص را روي دامنهها رها ميكند تا اسكي باز
ماجراي اسكي بر كوه بلند را تجربه كند!
گردش و صعود
در هنگام صعود دامنههاي سهلالوصول جنوبي و شرقي "سبحان" به دليل
داشتن مناظر تماشايي بر ديگر جبهههاي كوه ارجهيت دارند. به منظور صعود
از جبهه شرقي بايد جاده ساحلي را كه درياچة "وان" را دور ميزند، در
پيش گرفت. بعد بايد در مسير بين "آدیلجواز" و "ارجيش" به سمت شمال و به
سوي دهكدة "آیدینلار" تغيير مسير داد. بعد از حركت از اين گذرگاه به
سمت دهكده "كيچگيلي" ، ميتوانيد راهنمايي كه شما را در صعودتان هدايت
كند را در آنجا پيدا كنيد. صعود از سمت جنوب و از دهكدة "هارمانتپه"
آغاز ميشود.
دپارتمان گردشگري "وان"
جادة جمهوري. شماره 26/185
تلفن: 2162018 – 2163675 (432)
فاكس: 2163675 (432)
كوههاي بي (3086 متر)
شاخه
غربي كوههاي "توروس" يعني رشته كوههاي "بي" در استان آنتاليا واقع شده
است. يال رشته مزبور به موازات خط شمالي جنوبي ساحل خليج آنتالياست.
اين كوهها با طيف ارتفاع از 600 تا 3086 متر مشخصات ساختاري ويژهاي
قابل توجه زمينشناسان و جغرافيدانان از خود ارايه ميدهند. مخصوصاً
قلههاي "تكدروغو"، "باکیرلی داغ"، "تاهتالی داغ" و "کیزلارسيوريسي"
قابل توجه ميباشند.
بلندترين نقطه در اين رشته كوهها قيزلارسيوريسي (3086) است و كوهنوردان
با عبور از دره "چامچوكورو كه پوشيده از درختان سدر است به قله ميرسند.
بهترين راه رسيدن به دره، جاده داخلي آنتاليا "ال مالي" ميباشد. البته
براي رفتن به آنتاليا ميتوان از ازمير، استانبول ، آنكارا و از طريق
راههاي خشكي، دريايي يا به وسيله هواپيما اقدام نمود.
كوه "تاحتالي" در غرب "كمر" صعود جالب ديگري به شمار ميآيد. در ارتفاع
2360 متري جنگلهايي متشكل از درختان كاج و درختان برگ ريز پاييزي وجود
دارد كه دامنهها را تا ارتفاع 2000 متري پوشانده است. علفزار تا قله
گسترده شده است.
صعود به قلة تاختالي از "سويوك پينار" شروع ميشود كه جاده كوتاهي بوده
و از كمر شروع ميشود. از آنجا با تركيبي از راه رفتن و بالا رفتن شما
را به جايي ميرسيد كه ميتوانيد اردو بزنيد. آخرين صعود در جبههاي
است كه به سمت ساحل بوده و داراي منظره تماشايي و متغيري است. اگرچه
امكان سازماندهي سفر به ارتفاعات "باي" در تمام طول سال وجود دارد ولي
ماههاي آوريل، مي و ژوين بهترين موقع سال براي سفر به اين منطقه است
زيرا هواي گرم و شانس ديدن غنيترين پوشش گياهي در همين زمان فراهم ميباشد.
دپارتمان گردشگري "آنتاليا"
(مديريت استان) جادة تونگوچ، شمارة 21
تلفن: 61 – 60 34327 (242)
فاكس: 61 – 60 34327 (242)
تلفن اطلاعات: 2411747 (242)
فرودگاه آنتاليا
ترمينال C بايندر آنتاليا
تلفن: 1423 – 001 36 330 (242)
فاكس: 3303346 (242)
كوههاي
بلكار (3524 متر)
در
ادامة مسير قلهها
در جهت
جنوب شرقي، كوههاي بلكار
توسط رودخانه "گوكسو"
در غرب و رودخانه "پوزانتي" در غرب محصور ميگردند. قسمت شمالي كوهها
در استان "نيغده" قرار داد و قلههاي جنوبي از استان "مرسين" سر
برآوردهاند. اين كوهها ويژگيهاي زمينشناسي جالبي دارند. اين كوهها كه
از مواد رسوبي چون آهك و دولوميت ساخته
شدهاند نمونه
هاي عالي از سفرههاي
آبي و چين
خوردگي در
لايههاي
صخره را
ارايه ميدهند. ساختارهاي
گسترده
متخلخل
و همينطور چشم
اندازهايي كه
تاثيرات
يخچالهاي طبيعي
و فرسايش
توسط آب را نشان ميدهند از ديگر زيبائيهاي اين منطقه است.
به رغم اين فرسايش هيچ شبكه آبي واقعي روي كوه ايجاد نشده است. به دليل
رسوبي بودن
صخرهها
آب جذب شده
و قسمتهاي متخلخل وسيعي را مانند "پوزانتي"
و "شكرپيناري" ايجاد كرده است.
بلندترين قلههاي بلكار عبارتند از: "مدتسيز" (3524متر)، "كشيف
داغي"
(3475متر)، "کیون آشاقي" (3426)، "تاحتاکایا" (3872متر) و "اغرکایا"
(3347متر). جبهه شمالي بيشتر از هر قسمت ديگر در معرض تشكيل برف و
يخچال است. همچنين بهترين مسير صعود به بلندترين قلههاي "بلكار" ميباشد.
دپارتمان گردشگري"مرسين"
(مديريت استان) بلوار اسمت اينولو. شمارة 2/5
تلفن: 2372667 – 2379745 – 2383270 (324)
فاكس: 2383273 (324)
اطلاعات: 2383271 (324)
فاكس: 2383272 (324)
كوههاي مرجان (مونزور) (3462
متر)
انتهاي شمال شرقي توروس مركزي يعني رشته
كوههاي "مركان" استانهاي "تونجلي" و "ارزيجان" را در برگرفته است. كوه
"آكبابا" با ارتفاع 3462 متر بلندترين قله در رشته كوه "مرجان داغي" ميباشد.
ساختار آهكي اين كوههاي نماي بسيار سخت اين كوهها را تشكيل ميدهد.
"ارزينجان" كه شهر عمدة موجود در رشته كوه مزبور است و به وسيلة راه
آهن، هواپيما و جاده قابل دسترسي است و پايگاه صعود از جبهة شمالي به
شمار ميآيد.
كساني كه مايلاند صعود خود را از جنوب شروع كنند سفر خود را از "اواجيك"
در ميان كوههاي "مونزور" آغاز ميكنند. كوهنورداني كه از اين نقطه شروع
ميكنند ميتوانند به بلندترين قلههاي "مونزور" دست يابند. اواجيك در
70 كيلومتري ارزينجان قرار داشته و از طريق جادهاي كه از كناره درة
مونزور ميگذرد قابل دسترس است. رودخانة مونزور كه از ميان يك پارك ملي
عبور ميكند گردشگران را با ماهيهاي تازه و خوشمزه و مناظر كوهستاني
زيباي خود وسوسه ميكند.
دپارتمان گردشگري "ارزينجان"
جاده فوزيپاشا ...
تلفن: 2233792 (446)
فاكس: 2143189 (446)
منابع:
جمهوري تركيه
وزارت گرشگري
هيات مديرة اطلاعات
Ismet Inunu Bulv no 5 Ankara
Tel
Fax
مديريت كل جوانان و ورزش
فدراسيون كوهنوردي
Tel
Fax
TURSAB
اتحادية آژانسهاي مسافرتي تركيه
|